Hoe Shakespeares The Tempest lezers kan helpen de verborgen kosten van AI te begrijpen
Governancekaders vragen AI-aanbieders en auditors om gedocumenteerd evaluatiebewijs, en op verstoring gebaseerde constructvaliditeitsaudits zijn daar een gangbare vorm van. De auteurs betogen dat deze audits zelf kwetsbaar zijn: conclusies kunnen stilletjes worden gemanipuleerd door implementatiedetails die in de gerapporteerde cijfers onzichtbaar blijven. Ze benoemen vijf klassen pijplijnfalen en demonstreren elk daarvan in een zelfaudit op veiligheidsbenchmarks en open-source modellen.
🔗 lees originele bron